دفتر عشق

dadvars — Sat, 22 Dec 2007 18:55:18 GMT

آدرس وبلاگ دفتر عشق به

WWW.LNbook.blogfa.com

تغيير يافت

بی تو مهتاب......................

dadvars — Sat, 22 Dec 2007 18:45:13 GMT

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم ، همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم ، شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد ، باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد ، يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و درآن خلوت دلخواسته گشتيم ، ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت ، من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام ، بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب ، شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ ، همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد تو به من گفتي از اين عشق حذر كن ، لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آيينه عشق گذران است ، تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت با دگران است ، تا فراموش كني چندي از اين شهر سفر كن

با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم ، سفر از پيش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد ، چون كبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي من نه رميدم نه گسستم ، بازگفتم كه تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم ، حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم ، اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زد و بگريخت ، اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد ، يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم ، نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم ، نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم ، بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

يكي.......

dadvars — Thu, 06 Dec 2007 18:52:18 GMT

یکی بود و یکی نبود...

اونی که بود تو بودی و اونی که نبود من بودم...

یکی داشت و یکی نداشت...

اونی که داشت تو بودی و اونی که تورو نداشت من بودم...

یکی خواست و یکی نخواست...

اونی که خواست تو بودی و اونی که بی تو بودن رو نخواست من بودم...

یکی آورد و یکی نیاورد..

اونی که آورد تو بودی و اونی که و اونی که جز تو به هیچ کس ایمان نیاورد من بودم..

یکی برد و یکی باخت..

اونی که برد تو بودی و اونی که به تو باخت من بودم...

یکی گفت و یکی نگفت...

اونی که گفت تو بودی و اونی که دوستت دارم رو به هیچ کس غیر تو نگفت من بودم

به تو گفتم.............. نگفتم؟؟؟؟

dadvars — Tue, 27 Nov 2007 19:08:10 GMT

به تو گفتم منو عاشق نکن ديوونه ميشم
منو از خونه آواره نکن بي خونه ميشم
به تو گفتم!!!
نگفتم؟!!!
خطر کردي نترسيدي منو دلداده کردي
تو کردي هرچي با اين ساکته افتاده کردي
ديگه از کوچهء من راهه برگشتن نداري
منم دوست و منم دشمن کسي جز من نداري
به تو گفتم!!!
نگفتم؟!!!
نگفتم دل من بي اعتباره
اگه عاشق بشه پروا نداره
نمي فهمه خطر اين مرغ بيدل
قفس ميشکنه ميره تا ستاره
به تو گفتم!!!
نگفتم؟!!!
به تو گفتم اگه مستم کني مثل پرنده
ديگه از من نپرس مستيه عاشق چون و چنده
چنان دلسوخته ميزنم به اسمت زير آواز
که آوازهء من راهه فرارتو ببنده
به تو گفتم!!!
نگفتم؟!!!

چرا می خندی ستاره؟

dadvars — Thu, 22 Nov 2007 19:05:15 GMT

تو با این لبای بسته ،

تو با این دل شکسته ،

تو با این بغض قدیمی که پر و بالت و بسته ،

چرا می خندی ستاره؟!!!

تو با این سینه داقون ،

تو با این فال پریشون،

تو با این زخمهای رنگی توی این شام غریبون

چرا می خندی ستاره؟!!!

از نگاه این شب خیس دل،چرا نمی کنی تو ،

تن چرا به این سیاهی

بی گلایه می زنی تو ،

دل چرا نمی کنی تو از نگاه این شب خیس

بی گلایه جون سپردن

آخه اسمش زندگی نیست.

این شب خسته و تاریک

واسه تو خونه نمی شه

شب رفیق جاده ها نیست

موندگار واسه همیشه

تو با قلب پاره پاره

چرا می خندی ستاره؟

تو با این بغض دوباره چرا می خندی ستاره؟

هيچ كي مثه من نمي شه

dadvars — Sun, 11 Nov 2007 18:06:05 GMT

سپيده بودي واسه من واسه شب وستاره هام

رفتي ولي موندي هنوز تو دفتر خاطره هام

هنوز توي اتاق من عطرتوروحس ميشه كرد

جاي توخالي و منم همه وجودم شده درد

حالاديگه ترانه هام ترا نه ي بي كسيِ

حالا ديگه شباي من شباي دل واپسيِ

نمي دونم چرا دلت ازدل من جدا شده

رفتي و كار هر شبم گريه ي بي صدا شده

كاشكي فقط يه روز بياي واسه يه لحظه ديدنت

منتظرن چشاي من منتظر رسيد نت

وقتي تو بودي اسمون بران پر از ستاره بود

اومدن ت براي من يه فرصت دوباره بود

رفتي نمي دونم چرا دادي منو به بي كسي

هيچ كي مثه من نمي شه يه روز به حرفم ميرسي

يه روز مي شه دل خودت بشه گرفتار كسي

هيچ كي مثه من نمي شه يه روز به حرفم ميرسي

فعلا...

dadvars — Wed, 12 Sep 2007 17:56:18 GMT

سلام دوستان عزیز

با اینکه دلم نمی خواد ولی باید بگم که مدتی این وبلاگ بروز نخواهد شد ولی انشاا.. در آینده ای نچندان دور دوباره این وبلاگ رو بروز می کنم و دوباره آپدیت این وبلاگ رو به حالت اول بر می گردونم

چقدر خداحافظی سخته حتی برای مدت کوتاه...

ولی فعلا...

بای تا های

بنشین مرو...

dadvars — Fri, 31 Aug 2007 09:37:18 GMT

بنشین مرو چه غم که شب از نیمه رفته است؟

بگذار تا سپیده بخندد به روی ما

بنشین ببین که دختر خورشید صبحگاه

حسرت خورد ز روشنی آرزوی ما!

بنشین مرو ، هنوز به کامت ندیده ام،

بنشین مرو ، هنوز کلامی نگفته ایم،

بنشین مرو ، چه غم که شب از نیمه رفته است؟

بنشین ، که با خیال تو ، شب ها نخفته ایم!

بنشین مرو ، که در دل شب در پناه ماه

خوش تر ز حرف عشق و سکوت و نگاه نیست.

بنشین و جاودانه به های های من گوش کن

که یک دم کنار دوست نشستن گناه نیست.

بنشین مرو ، صفای تمنای من ببین!

امشب چراغ عشق در این خانه روشن است،

جان مرا به ظلمت هجران خود مسوز،

بنشین مرو ، مرو که نه هنگام رفتن است!

تو را می خواستم...

dadvars — Sat, 25 Aug 2007 11:04:18 GMT

مرا می خواستی تا شاعری را

ببینی روز و شب دیوانه ی خویش

مرا می خواستی تا در همه شهر

ز هر کس بشنوی افسانه ی خویش

مرا می خواستی تا از دل من

بر انگیزی نوای بی نوایی

به صد افسون دهی هر دم فریبم

به دل سختی کنی بر من خدایی

مرا می خواستی تا در غزل ها

تو را زیباتر از مهتاب گویم

تنت را در میان چشمه ی نور

شبانگاهان مهتابی بشویم

مرا می خواستی تا نزد مردم

تو را الهام بخش خویش خوانم

به بال نغمه های آسمانی

به بام آسمان هایت نشانم

مرا می خواستی تا از سر ناز

ببینی پیش پایت زاریم را

بخوانی هر زمان در دفتر من

غم شب تا سحر بیداریم را

تو را می خواستم تا در جوانی

نمیرم از غم بی همزبانی

غم بی هم زبانی سوخت جانم

چه می خواهم دگر زین زندگانی؟

ای ستاره...

dadvars — Wed, 22 Aug 2007 09:09:18 GMT

ای ستاره ای که پیش دیده ی منی!

باورت نمی شود که در زمین

هر کجا به هر کسی که می رسی

خنجری میان مشت خود نهفته است

پشت هر شکوفه ی تبسمی

خار جانگزای حیله ای شکفته است!

ای ستاره ما سلاممان بهانه است.

عشقمان دروغ جاودانه است.

در زمین زبان حق بریده اند

حق ، زبان تازیانه است.

وان که با تو صادقانه در دل کند

های های گریه ی شبانه است!

ای ستاره باورت نمی شود

درمیان باغ بی زبانه ی زمین

ساقه های سبز آشتی شکسته است.

لاله های سرخ دوستی فسرده است.

غنچه های نو رس امید،

لب به خنده وا نکرده مرده است.

پرچم بلند سرو راستی

سر به خاک غم سپرده است!

ای ستاره...