دفتر عشق

ای ستاره ای که پیش دیده ی منی!

باورت نمی شود که در زمین

هر کجا به هر کسی که می رسی

خنجری میان مشت خود نهفته است

پشت هر شکوفه ی تبسمی

خار جانگزای حیله ای شکفته است!

ای ستاره ما سلاممان بهانه است.

عشقمان دروغ جاودانه است.

در زمین زبان حق بریده اند

حق ، زبان تازیانه است.

وان که با تو صادقانه در دل کند

های های گریه ی شبانه است!

ای ستاره باورت نمی شود

درمیان باغ بی زبانه ی زمین

ساقه های سبز آشتی شکسته است.

لاله های سرخ دوستی فسرده است.

غنچه های نو رس امید،

لب به خنده وا نکرده مرده است.

پرچم بلند سرو راستی

سر به خاک غم سپرده است!

ای ستاره...

نوشته شده توسط مهدی در 86/05/31 ساعت 12:40 موضوع | لینک ثابت